Ouders/verzorgers

Spelers Aimen, Tania & Ayla tijdens en vlak voor de voorstelling 4 mei 2017

Ouders en/of verzorgers

Meedoen aan het Jongerenproject Theater Na de Dam ’s-Hertogenbosch is een bijzondere ervaring.
In een korte tijd leren de deelnemers met diverse achtergronden elkaar kennen. Verhalen worden gedeeld en vriendschappen ontstaan.
Het repetitieprogramma is de basis wat hen samenbrengt. Het daagt uit om je te verdiepen in elkaar, in de Tweede Wereldoorlog en in jezelf. 

Terug naar toen
De Tweede Wereldoorlog behoord tot ons verleden, maar blijft een indrukwekkende periode die vaak nog zichtbaar is in het dagelijkse leven. Alleen al door alle herinneringsstenen en kunstwerken in de stad. Teruggaan met jonge mensen naar de oude tijd klinkt misschien zwaar. En dus ook meedoen aan een project over de oorlog. Dat is waar met een grote maar…

De blik van jongeren maakt het onderwerp licht en bespreekbaar. De vragen die zij stellen zijn heel concreet. Daarop een antwoord vinden bij iemand die het echt zelf heeft meegemaakt is belangrijk. Het maakt de verteller en degene die het hoort belangrijk. Want één van de belangrijkste redenen om mee te doen aan dit project voor jongeren, is juist het luisteren naar een oudere, een rol spelen in het verhaal dat gehoord wordt en dat wij het met elkaar door kunnen vertellen. En dus niet vergeten, dat is belangrijk.

De verhalen van oudere vertellers
Verhalen zijn persoonlijk, dichtbij, speels en hebben de onschuld van een kind in zich, nog niet wetende wat de oorlog in zijn totaliteit is geweest.

Vele vertellers zijn vaak even oud als de jongeren zelf. Wat ze vertellen geeft aanleiding tot een gesprek over  toen en over de wereld.

Beide gebruiken we om te komen tot een voorstelling. Gedurende de repetitieperiode ontmoeten de jongeren, de oudere vertellers een aantal keer. Dat geeft een warme band. De meeste oudere komen dan ook kijken naar de voorstelling. Voorgaande edities was dit een heel mooie en voelbaar gegeven in de voorstelling.

Het ontroerde vele deelnemende ouderen, ouders en familie van spelers en het publiek.

Wat gaan de jongeren (mee)maken
Dit jaar maken we een (voor)stelling. Een moment waarin jongere met  (zelfgemaakte) beelden, scenes, geluid, tekst, en film ‘stelling’ nemen.

Het publiek meenemen naar toen, naar nu en de thematiek van schuilen. We plaatsen ‘voor’ tussen haakjes,  omdat we in dit project ons niet voorstellen hoe iets was, maar door echte verhalen te horen over toen, horen hoe het was. Op allerlei manieren gaan we ‘dat alles echt is’ aan dit project verder uitbouwen. Daarom zoeken we niet alleen spelers maar ook bouwers:  jongeren die graag met beeldende kunst (creatief zijn), film, teksten schrijven bezig zijn en dat willen meenemen naar de theatervloer. Met begeleiding van Marieke Schellekens (beeldend kunstenaar en verbonden als maker aan dit project) smeden we in de eerste weken het ruwe materiaal. Daarna  stellen we de (voor)stelling samen.

Wie maakt er allemaal deel uit van het project?
Dit project is een van de 20 jongerenprojecten die in het kader van Theater Na de Dam, door het hele land verspreid, wordt gemaakt.  Op 4 mei zijn deze jongerenprojecten allemaal gelijktijdig te zien samen met de andere voorstellingen. Theater Na de Dam (NL) programmeert door het hele land. Dat zijn er in totaal meer dan 80. ’s-Hertogenbosch speelt sinds 2016 mee.

In het project ontmoeten de deelnemers naar de oudere vertellers ook een tweede groep. Dat zijn de nieuwe stadsgenoten afkomstig uit oorlogsgebied zoals Syrië. Zijdelings loopt gelijktijdig met het repetitieproces een vormgevingsproject voor het maken van het decor van de voorstelling. Dit wordt gemaakt in samenwerking met het Welkomplein (2016-2017), Rode Kruis Rosmalen 2016 en het COA-centrum Rosmalen (2016). Kunst verbind en samen kunst maken brengt vele handen samen. Ook dit jaar willen we werken met nieuwe stadsgenoten.  Aan het einde van het repetitieproces bundelen we alles samen en zullen ook de jongeren deelnemers, de nieuwe stadsgenoten ontmoeten.

Vragen en info?
Tijdens het repetitieproces houden we met zowel de deelnemers als ouders/verzorgers contact, indien de jongere onder de 18 jaar is. We informeren jongeren per mail en in de whats’up groep. Ouders per mail en bij de eerste repetitie zijn alle ouders/ verzorgers welkom om erbij te zijn.

Moeder van speler Ayla

 “Liever hieraan meedoen dan op vakantie mam”, zegt dochterlief vastberaden bij het doornemen van het repetitieschema dat in de meivakantie vele dagen in beslag zal nemen. Toneelspelen is haar passie en de link met historie en verbinding met ouderen en jongeren van toen en nu spreken ook mij aan. De groei van elkaar aftasten naar intens samenspel en beleven zijn voelbaar tijdens het vele malen halen en brengen van de jongste van het stel. Het is een fijne, diverse groep jongeren en ieder mag zichzelf zijn. De kracht zit in de kwetsbaarheid van elkaar en de verhalen die ondertussen opnieuw werkelijkheid worden. Zo lang geleden en zo actueel. Dat maakt het voor mij en haar verschrikkelijk en onbegrijpelijk. Waarom? Hoe? Wie? Haat! Liefde! Samen, begrip, inleven, nooit meer…

Dochterlief op de wal, samen, rechtop, vuisten in de lucht, de taal van woorden en beweging, de kracht van de jeugd. Het raakt me diep. Ik hoop zo dat de mensheid luistert, en dat deze prachtige jongeren met hun woorden een schreeuwende druppel zijn die de golven van vrede en tolerantie verspreiden…

Vera
(docent basisonderwijs)
Mei 2017

Bezoeker van de voorstelling

De voorstelling van Theater na de Dam raakte me enorm in haar diversiteit van spelers, de manier waarop de scènes het verleden tot leven brachten door het heel dichtbij te halen en doordat we het beleefden op verschillende plekken in de stad met een klein groepje publiek. Ik heb nu een beter idee van hoe de dagelijkse realiteit is geweest in de oorlog en rondom de bevrijding en doordat er vragen werden gesteld, het theater interactief was, stelde ik mijzelf ook de vragen wat zou ik doen als.. Wat het echt ‘op de huid’ maakte. Dit besef van wat oorlog betekent en dus ook waarom we de vrijheid vieren, is voor mij de reden naar deze voorstelling te gaan, evenals zien hoe dit ook voor jonge mensen is en hoe zij dit zien en ervaren.
De jongeren, in hun pracht en eerlijkheid, in het kwetsbaarheid en rijke diversiteit van leeftijd, afkomst, met beperking of zonder, maakte het voor mij echt tot een juweeltje en ik kijk uit naar een volgende voorstelling.

Anne
30 jaar, Tilburg
Mei 2017

Uit de spelers enquête 2017